Olsztyn

 

Warmińsko-Mazurski Ośrodek Adopcyjny w Olsztynie


Olsztyn, ul. Żołnierska 11c , tel. 89 534 95 94

 

zmiana adresu e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

 

 

 

Dyrektor Ośrodka:   Bożena Puszkiewicz - e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Olsztyn:

 

 

Anna Kin – pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Dorota Zdziarska – pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Joanna Sztachelska – pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Wioletta Burdalska – pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Sylwia Ramczykowska - pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Anna Bałazy - pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Agnieszka Kozłowska - pedagog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Elżbieta Korona – psycholog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. (tel. 514 173 672)

 

Magdalena Krasnoborska-Wirchanowicz – psycholog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Katarzyna Danielewicz - psycholog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Anna Szałkowska - psycholog - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Marta Mazurkiewicz - Sidor – główny księgowy, specjalista ds. kadr  - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Bożena Sadowska – referent administracyjny - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Joanna Nowakowska - referent administracyjny - Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

 

 

 

 

 

 Ośrodek czynny w dniach od poniedziałku do piątku w godzinach 730 – 1530.

 

Szkolenia kandydatów na rodziców adopcyjnych odbywają się raz w tygodniu w godzinach popołudniowych 1530 - 1930.

 

 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

Szanowni Państwo, informujemy, że od dnia 01 czerwca 2020 roku ulega zmianie funkcjonowanie Warmińsko - Mazurskiego Ośrodka Adopcyjnego w Olsztynie oraz Filii Ośrodka w Elblągu i Ełku zgodnie z Zarządzeniem Dyrktora nr 3/2020 z dnia 28.05.2020 r.

(zamieszczone poniżej).

 

Zarządzenie Dyrektora W-MOA w Olsztynie Nr 3/2020

 

Spotkania na terenie Ośrodka odbywać się będą wyłącznie po uprzednim telefonicznym ustaleniu terminu z pracownikiem Ośrodka.

 

 

 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

Są momenty kiedy proces adopcyjny jest wyczerpujący i bolesny i chcesz krzyczeć. Ale takie właśnie są każde narodziny dziecka.                                                                                              

chcemybycrodzicami.pl

 

 

 

Dlaczego specjaliści z ośrodków adopcyjnych stawiają tak wysokie wymagania kandydatom na rodziców adopcyjnych?

                W sytuacji dzieci oczekujących w placówkach opiekuńczo-wychowawczych lub w rodzinach zastępczych na wymarzonych rodziców wydawałoby się słusznym ograniczenie do minimum formalności, wywiadów, rozmów i szkoleń przewidzianych dla kandydatów na rodziców adopcyjnych, aby jak najszybciej doszło do spotkania tych dwóch stron. Jednakże, czy słusznie?

                Wyzwania, jakie ze sobą niesie rodzicielstwo adopcyjne, należy porównać do wyzwań związanych raczej z górską wyprawą w Alpy, niż w nasze polskie Tatry, zwłaszcza, że obserwujemy, że na „nowych rodziców” czekają dzieci z coraz bardziej złożonymi trudnościami. Dziecko oczekujące na adopcje „nie jest gorsze, ale musi się uporać z dodatkowymi problemami(Deborah D. Gray, 2010). Dlatego obok naturalnej motywacji związanej z chęcią bycia rodzicami i pomocy dzieciom, które właśnie potrzebują rodzicielskiej miłości potrzebne są osoby, które m.in. cechuje SIŁA, ENERGIA, STAŁOŚĆ, ale i ELASTYCZNOŚĆ wobec zmian, DYSTANS DO SIEBIE oraz POCZUCIE HUMORU, a jeżeli są w związkach małżeńskich – DOBRA KOMUNIKACJA. Jeśli spojrzymy na poniższe wyzwania, to nikogo nie zdziwi, że ważna również jest dobra kondycja zdrowotna oraz stabilność finansowa i mieszkaniowa.

Deborah D. Gray (2010) zwraca uwagę, że wiele dzieci trafiających do adopcji będzie doświadczało specyficznych trudności na poziomie myśli, emocji i zachowania. Ich skala i rozmiar będzie zależna od ich predyspozycji, problemów zdrowotnych, doświadczonych traumatycznych przeżyć oraz wieku w momencie umieszczenia w rodzinie adopcyjnej. Wskazuje na występującą u dzieci obawę przed ponownym odrzuceniem, brak poczucia bezpieczeństwa, kojarzenie „władzy” dorosłych z krzywdą, poczucie bólu i pustki emocjonalnej, nieumiejętne zaspokojenie potrzeb (parentyfikacja – odwrócenie ról, gdzie dziecko zaspokajała potrzeby opiekuna lub zwracanie uwagi na siebie, często w bardzo irytujący sposób zamiast proszenia o pomoc), nieprzerobiona strata/konflikt lojalnościowy związany z rodzicami biologicznymi, niskie poczucie wartości oraz kontrolowanie dorosłych, przyjmujące przykre formy dla rodziców. Ponadto część dzieci może mieć różnorodne problemy zdrowotne, opóźnienia rozwojowe oraz trudności edukacyjne powstałe na skutek zaniedbań środowiskowych, czy też wywołane spożywaniem alkoholu przez matkę w czasie ciąży. Niezbędne w tych sytuacjach będą dodatkowe terapie, konsultacje i wizyty lekarskie.

Nieadaptacyjne postawy dzieci utrudniające ich społeczne funkcjonowanie w znacznej mierze łączą się    z nieprawidłowo ukształtowanym stylem przywiązania. Najbardziej pożądanym, jest ufny styl przywiązania umożliwiający budowanie intymnych i głębokich relacji z innymi, którym towarzyszy wzajemna akceptacja       i radość z bycia z sobą. Tworzenie się tego styl przywiązania ma swoje optimum czasowe - przypada jeszcze na okres płodowy i kończy się około 2,5 r.ż. Ufność do rodziców, do innych osób, świata jest kształtowana głównie przez „responsywną” matkę, czyli taką, która elastycznie i adekwatnie reaguje na potrzeby dziecka okazując czułość, zainteresowanie i kojąc jego płacz. Niestety niektórym dzieciom nie było dane zaznanie troskliwej opieki ze strony rodziców biologicznych, a raczej wręcz przeciwnie doznały opuszczenia, zaniedbań lub doświadczyły rażących nadużyć z ich strony. Rodzicom ograniczono lub odebrano władzę rodzicielską,    a je umieszczono w pieczy zastępczej rodzinnej lub instytucjonalnej. Brak czułej miłości wówczas przyczynia się do ukształtowania się w dzieciach lękowych odmian stylu przywiązania[1]. Poniżej przedstawiono zaobserwowane zależności pomiędzy warunkami wychowawczymi występującymi w rodzinach biologicznych a funkcjonowaniem dzieci po umieszczeniu w rodzinach adopcyjnych oraz możliwymi reakcjami nowych rodziców.

Lękowe unikające:

Rodzice biologiczni: nadużycia, zranienia, niewrażliwi na potrzeby dziecka lub fizycznie niedostępni.

Dzieci: trudno im przyjąć „dobre zasady” nowego domu, bo chcą być niezależne i samowystarczalne. Słabe                           w samoobsłudze, bo nie pytają się w jaki sposób coś zrobić. Oporne w wymianie czułości. W sytuacjach trudnych jednak przychodzą do rodziców adopcyjnych prosząc o pomoc. Unikają kontaktu wzrokowego. Bywa, że mają lepsze więzi z obcymi. Przenoszą złość z rodziców biologicznych na adopcyjnych.

Rodzice adopcyjni: zagubieni, sfrustrowani brakiem odpowiedzi w postaci miłości dziecka.

Lękowe ambiwalentne z lękliwym przywieraniem:

Rodzice biologiczni: brak nadużyć, tu raczej zaniedbania i zmiany miejsca pobytu.

Dzieci: obawiają się rozstań z rodzicami adopcyjnymi, tego, że już nie wrócą.

Rodzice adopcyjni: raczej usatysfakcjonowani, chociaż zmęczeni, obawiają się roszczeniowej postawy dziecka w dorosłości.

Lękowe ambiwalentne: „Odepchnij mnie ! Przyciągnij mnie”

Rodzice biologiczni : brak rażących nadużyć, względnie dobre relacje z rodzicami. Dzieci pochodzą z domów dziecka, które wcześniej doświadczały głównie zaniedbań przez matkę biologiczną.

Dzieci: częściej przenoszą swe negatywne uczucia na matkę adopcyjną, niż na ojca, chwiejne - chcą i nie chcą kontaktu, są na przemian miłe i niemiłe, otwarte i zamknięte. Dążą do zwrócenia uwagi na siebie, kontaktu, a gdy już to osiągną odpychają.Wewnętrzny model roboczy polega na niedopuszczeniu rodzica zbyt blisko na dłuższy czas i z drugiej strony – na pozwoleniu na trwającą zbyt długo separację.

Rodzice adopcyjni: czują się bliscy porażki, czują, że ich wysiłki nawiązania relacji są sabotowane, ale też mają poczucie, że dni dobre przeplatają się ze złymi.

Lękowe zdezorganizowane (zdezorientowane)

Rodzice biologiczni: dopuścili się licznych nadużyć, wystawiali dzieci na nadmierne obciążenia, po czym reagowali odrzuceniem i agresją. Ponadto występuje u takich dzieci, które zostały przenoszone z jednej rodziny zastępczej do drugiej po uprzednio doświadczonych urazach.

Dzieci, które nie są w stanie wykształcić struktury informacji o swoich opiekunach i w niespójny sposób sygnalizują swoje potrzeby. Podobne do stylu lękowego ambiwalentnego, ale znacznie mocniej przeżywają strach i gniew. Oscylują pomiędzy odtrącaniem, a przyciąganiem rodziców. Okresy życzliwości w stosunku do rodziców rzadkie. Z rodziców biologicznych na adopcyjnych przenoszą uczucia lęku, przerażenia i złości.          Z obciążającymi sytuacjami radzą sobie poprzez agresję lub dysocjację (oddzielenie emocjonalne). Często mają poważne problemy emocjonalne i naruszają dobro oraz własność innych. W bardzo młodym wieku diagnozuje się u nich zachowania opozycyjno – buntownicze.

Rodzice adopcyjni: bardzo zagubieni, często ich opis dziecka różni się od tego jaki płynie z otoczenia,           od nauczycieli i znajomych, gdyż potrafią „grać” miłych i życzliwych dla obcych.

                Sigel i Hartzell podkreślają, „badania pokazują, że relacje dziecka z rodzicami mogą się zmienić         i kiedy, to ma miejsce, zmienia się też styl przywiązania u dziecka”[2]

                Powyżej opisane trudności, szczególnie w zbudowaniu prawidłowego wzorca więzi będą wymagały ze strony rodziców adopcyjnych dużego zaangażowania, cierpliwości, zrozumienia i akceptacji dziecka,            a także przeformułowania dotychczasowych priorytetów życiowych na rzecz jego potrzeb. Wspomniana Deborah D. Gray wskazuje na następujące wyzwania stojące przed dzieckiem i rodziną:

  • Zbudowanie ufnego przywiązania
  • Ukazanie znacznie rodziny
  • Ochrona przed silnym stresem
  • Nauczenie się znoszenia umiarkowanego stresu
  • Nauczenia się właściwego sygnalizowania potrzeby pomocy
  • Cieszenie się pozytywną samokontrolą
  • Opłakanie strat i traumy
  • Wydobycie różnic między przeszłością a teraźniejszością
  • Nauczenie się uogólniania pozytywnych doświadczeń
  • Nadrobienie opóźnień w rozwoju emocjonalnym
  • Osiągnięcie zdolności do regulacji emocji
  • Odbudowanie poczucia wartości w dziecku
  • Odzyskanie uczucia miłości po doświadczaniu „zdrady” ze strony rodziców biologicznych
  • Radzenie sobie z traumatycznymi doświadczeniami
  • Rozwinięcie w rodzinie relacji pełnych miłości[3]

dodatkowe zadania emocjonalne :

W obliczu tych zadań, spotkania z psychologami, pedagogami z ośrodka adopcyjnego mają na celu wspólne przeanalizowanie z kandydatami ich motywacji, zbadanie możliwości, ograniczeń oraz gotowości sprostania im. Dodatkową sposobnością do zastanowienia się, do pogłębienia problematyki adopcji jest szkolenie, w czasie którego można również zapoznać z innymi rodzicami adopcyjnymi, tworząc w naturalny sposób grupę wsparcia. Od pierwszego spotkania w ośrodku do wydania zaświadczania potwierdzającego zakwalifikowanie kandydatów do pełnienia funkcji rodziców adopcyjnych ważna jest obustronna szczerość, otwartość i zaufanie, które są niezbędne do podjęcia najważniejszej decyzji w życiu dorosłego i dziecka, dla którego wybieramy rodzinę na całe życie.

Okres wyczekiwania na telefon z ośrodka informujący „znaleźliśmy dla Was dziecko ” zależny jest od możliwości dopasowania zasobów i ograniczeń kandydatów do potrzeb dziecka. Nie każda rodzina jest          w stanie uporać się z specyficznymi trudnościami konkretnego dziecka i dlatego kierując się jego dobrem,    a nie kolejnością zgłoszeń i presją czasową szukają rodziny, która będzie najlepiej odpowiadać na wyzwania związane z jego temperamentem i osobowością.

Natomiast po adopcji nasi specjaliści służą również pomocą w rozwiązywaniu problemów związanych          z rodzicielstwem adopcyjnym.

Monika Wiereńko – pedagog

w Warmińsko-Mazurskim

Ośrodku Adopcyjnym w Olsztynie

 


[1] Gray, D. D (2010) Adopcja i przywiązanie – Praktyczny poradnik dla rodziców. Sopot: GWP, pp. 59-64.

[2] Schooler, J.E, Kefeer Salley, B, Callahan, T. J (2012) Zranione dzieci, uzdrawiające domy. Warszawa: MRaciniewski Services, p. 81.

[3] Gray, D. D (2010) Adopcja i przywiązanie – Praktyczny poradnik dla rodziców. Sopot: GWP, pp. 38-39.

 

 

 

pobierz plik PDF STATYSTYKI